پایان‌نامه دوره فوق‌تخصصی جراحی توراکس آقای دکتر زرگرانی با موضوع بررسی نتایج استفاده از استنت اصلاح‌شده لارنگوتراکئال در بازسازی کریکوتراکئال تقویت‌شده با غضروف دنده‌ای، با راهنمایی دکتر ساویز پژهان و دکتر فریبا قربانی و مشاوره دکتر حبیب اخیاری و دکتر حسین سدیدی دفاع شد.

این پایان‌نامه به یکی از چالش‌های پیچیده در جراحی راه هوایی، یعنی تنگی سابگلوت همراه با درگیری کریکوئید، پرداخته است؛ وضعیتی که درمان آن نیازمند بازسازی دقیق راه هوایی و حمایت موقت از مسیر تنفسی در دوره ترمیم و اپی‌تلیالیزه شدن گرافت است.

در این مطالعه، استفاده از یک استنت لارنگوتراکئال اصلاح‌شده که بر پایه تغییر در ساختار T-tube طراحی شده بود، مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف از طراحی این استنت، انطباق بهتر با آناتومی حنجره و تراشه و کمک به بهبود روند ترمیم پس از جراحی بازسازی کریکوتراکئال بود.

این پژوهش به‌صورت مطالعه کوهورت گذشته‌نگر انجام شد و اطلاعات ۳۱ بیمار تحت عمل بازسازی کریکوتراکئال تقویت‌شده با غضروف دنده‌ای بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بررسی شد. از این میان، ۱۰ بیمار با استنت اصلاح‌شده و ۲۱ بیمار با استنت متداول درمان شدند. نتایج نشان داد با وجود آن‌که طول تنگی راه هوایی در گروه دریافت‌کننده استنت اصلاح‌شده بیشتر بود، میزان موفقیت جراحی در یک سال پس از عمل در این گروه به‌طور قابل توجهی بالاتر گزارش شد.

بر اساس یافته‌های این پایان‌نامه، موفقیت جراحی در یک سال پس از عمل، شامل خروج موفق لوله تراکئوستومی بدون بروز تنگی نفس، در ۸۰ درصد بیماران گروه استنت اصلاح‌شده بود. همچنین میزان عوارض در دو گروه تفاوت چشمگیری نداشت. لذا نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که استفاده از استنت لارنگوتراکئال اصلاح‌شده، همراه با مدت‌زمان برنامه‌ریزی‌شده طولانی‌تر برای استنت‌گذاری، می‌تواند با ترمیم مطلوب‌تر راه هوایی و افزایش احتمال موفقیت پس از بازسازی کریکوتراکئال همراه باشد.

این پایان‌نامه با تمرکز بر ارائه راهکاری کاربردی برای یکی از مشکلات دشوار جراحی راه هوایی، می‌تواند زمینه‌ساز بهبود روش‌های درمانی در بیماران مبتلا به تنگی‌های پیچیده لارنگوتراکئال باشد.